|
نوشته شده توسط سارا کاکاوند
|
|
دوشنبه, 17 اسفند 1388 20:48 |
|
می خواهم برای آن زیبای نا آرام دستی تکان دهم .هم آوازبامرغکان کویش شعری بخوانم ودرگوش صدفهایش حدیث دل بگویم وخودرادرانتهای بیکران درمیان هیاهوی موجهای خروشانش غرق نمایم تارنگین کمان خفته درآن رابیدارکنم وسواربرچراغ رنگینش به دنبال مهتابم بگردم . آنگاه باسیلاب اشکهایم گونه های اشک آلودش رابشویم .می روم وآن زیبای ناآرام همپای من می آیدومن هرازگاهی برمی گردم و دستی برایش تکان می دهم .آری آن زیبای ناآرام همان دریای رحمت معبود است …
این آدرس ایمیل در مقابل هرزنامه ها محافظت می شود. برای مشاهده آن ابتدا باید جاوا اسکریپت را فعال کنید.
|
|
آخرين ويرايش : دوشنبه, 17 اسفند 1388 20:51 |